Spektakl o wielu odcieniach goryczy, inspirowany drugą częścią „Dziadów”.
Punktem wyjścia jest wers dziecka z „Dziadów” Adama Mickiewicza. Spektakl bada gorycz jako doświadczenie zmysłowe, emocjonalne i egzystencjalne. Ruchowi towarzyszą głos i tradycyjne pieśni. Praca powstała w cyklu Wieczorów Dziadowskich.
